asombrar

< a- + sombra
  1. v t Dar sombra.
  2. v t Causar medo ou espanto algo a alguén.
  3. v t Provocar abraio ou pasmo algo.
  4. v pron Impresionarse ante unha determinada situación.

Confrontacións

Citas

  • A modelo asombrou o público coa súa beleza, A súa intelixencia asombra
  • A película asombrouno tanto que saíu tremendo de medo
  • Asombreime coa historia que me contaches
  • Unha parra asombraba o noso patio
Verbo: asombrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombro

asombras

asombra

asombramos

asombrades

asombran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombraba

asombrabas

asombraba

asombrabamos

asombrabades

asombraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrei

asombraches

asombrou

asombramos

asombrastes

asombraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrara

asombraras

asombrara

asombraramos

asombrarades

asombraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrarei

asombrarás

asombrará

asombraremos

asombraredes

asombrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombraría

asombrarías

asombraría

asombrariamos

asombrariades

asombrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombre

asombres

asombre

asombremos

asombredes

asombren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrase

asombrases

asombrase

asombrasemos

asombrasedes

asombrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrar

asombrares

asombrar

asombrarmos

asombrardes

asombraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asombra

-

-

asombrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asombrar

asombrares

asombrar

asombrarmos

asombrardes

asombraren

Xerundio

asombrando

Participio

asombrado

asombrada

asombrados

asombradas