asoberbiar

< a- + soberbia
  1. v t Causar soberbia, enorgullecer. Ex: A súa intelixencia asoberbiouno e voltouse fachendoso.

Citas

  • A súa intelixencia asoberbiouno e voltouse fachendoso.
Verbo: asoberbiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbio

asoberbias

asoberbia

asoberbiamos

asoberbiades

asoberbian

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiaba

asoberbiabas

asoberbiaba

asoberbiabamos

asoberbiabades

asoberbiaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiei

asoberbiaches

asoberbiou

asoberbiamos

asoberbiastes

asoberbiaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiara

asoberbiaras

asoberbiara

asoberbiaramos

asoberbiarades

asoberbiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiarei

asoberbiarás

asoberbiará

asoberbiaremos

asoberbiaredes

asoberbiarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiaría

asoberbiarías

asoberbiaría

asoberbiariamos

asoberbiariades

asoberbiarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbie

asoberbies

asoberbie

asoberbiemos

asoberbiedes

asoberbien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiase

asoberbiases

asoberbiase

asoberbiasemos

asoberbiasedes

asoberbiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiar

asoberbiares

asoberbiar

asoberbiarmos

asoberbiardes

asoberbiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asoberbia

-

-

asoberbiade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asoberbiar

asoberbiares

asoberbiar

asoberbiarmos

asoberbiardes

asoberbiaren

Xerundio

asoberbiando

Participio

asoberbiado

asoberbiada

asoberbiados

asoberbiadas