asedar

< seda
  1. v t Pasar a porción de liño polo peite de asedar que se pon na roca para fiar, co fin de quitarlle a estopa miúda e deixar o liño puro.
Verbo: asedar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedo

asedas

aseda

asedamos

asedades

asedan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedaba

asedabas

asedaba

asedabamos

asedabades

asedaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedei

asedaches

asedou

asedamos

asedastes

asedaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedara

asedaras

asedara

asedaramos

asedarades

asedaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedarei

asedarás

asedará

asedaremos

asedaredes

asedarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedaría

asedarías

asedaría

asedariamos

asedariades

asedarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asede

asedes

asede

asedemos

asededes

aseden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedase

asedases

asedase

asedasemos

asedasedes

asedasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedar

asedares

asedar

asedarmos

asedardes

asedaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aseda

-

-

asedade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asedar

asedares

asedar

asedarmos

asedardes

asedaren

Xerundio

asedando

Participio

asedado

asedada

asedados

asedadas