xactar

< lat iactāre
  1. v pron Amosarse moi fachendoso e orgulloso, loando e esaxerando as propias virtudes. Ex: Non facía máis que xactarse da súa intelixencia.

Citas

  • Non facía máis que xactarse da súa intelixencia.
Verbo: xactar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xacto

xactas

xacta

xactamos

xactades

xactan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactaba

xactabas

xactaba

xactabamos

xactabades

xactaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactei

xactaches

xactou

xactamos

xactastes

xactaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactara

xactaras

xactara

xactaramos

xactarades

xactaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactarei

xactarás

xactará

xactaremos

xactaredes

xactarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactaría

xactarías

xactaría

xactariamos

xactariades

xactarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xacte

xactes

xacte

xactemos

xactedes

xacten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactase

xactases

xactase

xactasemos

xactasedes

xactasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactar

xactares

xactar

xactarmos

xactardes

xactaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

xacta

-

-

xactade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xactar

xactares

xactar

xactarmos

xactardes

xactaren

Xerundio

xactando

Participio

xactado

xactada

xactados

xactadas