artillar

< fr artillier ‘equipar’
  1. v t Gornecer con pezas de artillaría unha fortificación ou un navío.
Verbo: artillar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillo

artillas

artilla

artillamos

artillades

artillan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillaba

artillabas

artillaba

artillabamos

artillabades

artillaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillei

artillaches

artillou

artillamos

artillastes

artillaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillara

artillaras

artillara

artillaramos

artillarades

artillaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillarei

artillarás

artillará

artillaremos

artillaredes

artillarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillaría

artillarías

artillaría

artillariamos

artillariades

artillarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artille

artilles

artille

artillemos

artilledes

artillen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillase

artillases

artillase

artillasemos

artillasedes

artillasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillar

artillares

artillar

artillarmos

artillardes

artillaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

artilla

-

-

artillade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

artillar

artillares

artillar

artillarmos

artillardes

artillaren

Xerundio

artillando

Participio

artillado

artillada

artillados

artilladas