vento

< lat ventu

Plural: ventos

s m Movemento natural, xeralmente horizontal, de masas de aire.
s m Corda que, suxeita por un extremo a un lugar fixo, é afirmada polo outro a unha peza longa e dereita, e se emprega para evitar que se movan.

Frases feitas

"Cando non hai vento non fai mal tempo.
Aire soán, auga na man.
Aire soán, frío no inverno e quente no verán.
Auga na man con aire soán, sendo no inverno, mais non no verán.
Cando con soán chove, tódalas pedras remove.
Cando con vento soán chove, tódalas pedras move.
Cando do leste chove, ata as pedras remove.
Cando fai vento, fai mal tempo.
Co aire do poñente solta os bois e vente.
Con vento límpase o trigo; e con castigo, os vicios.
Con vento non hai bo tempo.
Con vento soán vén a auga á mano
Norte escuro, vendaval seguro.
O aire soán, nin no inverno nin no verán.
O vento soán trae a chuvia á mano
Pouca vela, moito vento.
Vento antes de chuvia, déixate ir que non hai dúbida; chuvia antes de vento, métete dentro.
Vento de marzo e chuvia de abril cargan o carro e o carril.
Vento do cabo, á noite quedado.
Vento en popa é medio porto.
Vento marzal, bo temporal.
Vento que se deita ao anoitecer, érguese ao amañecer.
Vento que se queda a cear, tamén quere almorzar.
Vento soán, auga na mano
Vento soán, malo de inverno e peor de verán.
Vento soán, malo no inverno e peor no verán.
Vento travesía polo norte pía.

ventilación ventilador -ra ventilar vento ventosa ventosidade ventoso -sa