arruñar

  1. v i agatuñar.
Verbo: arruñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruño

arruñas

arruña

arruñamos

arruñades

arruñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñaba

arruñabas

arruñaba

arruñabamos

arruñabades

arruñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñei

arruñaches

arruñou

arruñamos

arruñastes

arruñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñara

arruñaras

arruñara

arruñaramos

arruñarades

arruñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñarei

arruñarás

arruñará

arruñaremos

arruñaredes

arruñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñaría

arruñarías

arruñaría

arruñariamos

arruñariades

arruñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñe

arruñes

arruñe

arruñemos

arruñedes

arruñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñase

arruñases

arruñase

arruñasemos

arruñasedes

arruñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñar

arruñares

arruñar

arruñarmos

arruñardes

arruñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arruña

-

-

arruñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arruñar

arruñares

arruñar

arruñarmos

arruñardes

arruñaren

Xerundio

arruñando

Participio

arruñado

arruñada

arruñados

arruñadas