urxir

< lat urgēre
  1. v i Ser algo urxente.
  2. v i Ser unha cousa o que outra necesita que se realice sen demora.
  3. v i Non permitir demora.
  4. v t olverse necesario, como única solución.
  5. v t Obrigar a algo.

Citas

  • A súa doenza urxía un remedio
  • O frío urxiume a saír correndo
  • Temos que marchar porque o tempo urxe
  • Úrxeme facer o traballo, Á casa úrxelle unha limpeza
Verbo: urxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxo

urxes

urxe

urximos

urxides

urxen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxía

urxías

urxía

urxiamos

urxiades

urxían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxín

urxiches

urxiu

urximos

urxistes

urxiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxira

urxiras

urxira

urxiramos

urxirades

urxiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxirei

urxirás

urxirá

urxiremos

urxiredes

urxirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxiría

urxirías

urxiría

urxiriamos

urxiriades

urxirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxa

urxas

urxa

urxamos

urxades

urxan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxise

urxises

urxise

urxisemos

urxisedes

urxisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxir

urxires

urxir

urxirmos

urxirdes

urxiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

urxe

-

-

urxide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

urxir

urxires

urxir

urxirmos

urxirdes

urxiren

Xerundio

urxindo

Participio

urxido

urxida

urxidos

urxidas