ultimar

< lat ultimāre
  1. v t Rematar algo dándolle os últimos retoques. Ex: Ultimaron o plan de viaxe.

Citas

  • Ultimaron o plan de viaxe.
Verbo: ultimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimo

ultimas

ultima

ultimamos

ultimades

ultiman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimaba

ultimabas

ultimaba

ultimabamos

ultimabades

ultimaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimei

ultimaches

ultimou

ultimamos

ultimastes

ultimaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimara

ultimaras

ultimara

ultimaramos

ultimarades

ultimaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimarei

ultimarás

ultimará

ultimaremos

ultimaredes

ultimarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimaría

ultimarías

ultimaría

ultimariamos

ultimariades

ultimarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultime

ultimes

ultime

ultimemos

ultimedes

ultimen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimase

ultimases

ultimase

ultimasemos

ultimasedes

ultimasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimar

ultimares

ultimar

ultimarmos

ultimardes

ultimaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ultima

-

-

ultimade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ultimar

ultimares

ultimar

ultimarmos

ultimardes

ultimaren

Xerundio

ultimando

Participio

ultimado

ultimada

ultimados

ultimadas