tuba

< lat tuba ‘trompeta’
Plural: tubas
  1. s f MÚS Instrumento aerófono de son grave e embocadura semiesférica, con tubo curvado de metal, sección cónica e pavillón amplo, que ten pistóns e forma parte da orquestra.
  2. s Persoa que toca este instrumento.

Palabras veciñas