trucidar

< lat trucidāre
  1. v t Matar con crueldade, sen compaixón e desprezando as vítimas.

Palabras veciñas

Verbo: trucidar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucido

trucidas

trucida

trucidamos

trucidades

trucidan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidaba

trucidabas

trucidaba

trucidabamos

trucidabades

trucidaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidei

trucidaches

trucidou

trucidamos

trucidastes

trucidaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidara

trucidaras

trucidara

trucidaramos

trucidarades

trucidaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidarei

trucidarás

trucidará

trucidaremos

trucidaredes

trucidarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidaría

trucidarías

trucidaría

trucidariamos

trucidariades

trucidarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucide

trucides

trucide

trucidemos

trucidedes

truciden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidase

trucidases

trucidase

trucidasemos

trucidasedes

trucidasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidar

trucidares

trucidar

trucidarmos

trucidardes

trucidaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trucida

-

-

trucidade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trucidar

trucidares

trucidar

trucidarmos

trucidardes

trucidaren

Xerundio

trucidando

Participio

trucidado

trucidada

trucidados

trucidadas