tronzar

< lat v *trunciāre truncāre
  1. v t Cortar ao través unha árbore ou madeira.
  2. v t Provocar algo tanta dor nunha parte do corpo coma se a estivesen cortando.
  3. v i Partir dun lado ao outro unha cousa.

Citas

  • A auga estaba tan fría que tronzaba as pernas
  • As árbores tronzaron co vento
  • Tronzou o tronco para facer madeira, Tronzou un dedo coa máquina de serrar

Palabras veciñas

Verbo: tronzar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzo

tronzas

tronza

tronzamos

tronzades

tronzan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzaba

tronzabas

tronzaba

tronzabamos

tronzabades

tronzaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

troncei

tronzaches

tronzou

tronzamos

tronzastes

tronzaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzara

tronzaras

tronzara

tronzaramos

tronzarades

tronzaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzarei

tronzarás

tronzará

tronzaremos

tronzaredes

tronzarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzaría

tronzarías

tronzaría

tronzariamos

tronzariades

tronzarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronce

tronces

tronce

troncemos

troncedes

troncen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzase

tronzases

tronzase

tronzasemos

tronzasedes

tronzasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzar

tronzares

tronzar

tronzarmos

tronzardes

tronzaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tronza

-

-

tronzade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tronzar

tronzares

tronzar

tronzarmos

tronzardes

tronzaren

Xerundio

tronzando

Participio

tronzado

tronzada

tronzados

tronzadas