arrexuntar

< a- + re- + xuntar
  1. v pron Achegarse ou poñerse xuntas dúas ou máis persoas.
  2. v pron Convivir unha parella sen ter formalizada legalmente a súa relación.

Citas

  • Antón e María arrexuntáronse despois de moitos anos de noivado
  • Arrexuntádevos para que caibamos todos na mesa

Palabras veciñas

Verbo: arrexuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexunto

arrexuntas

arrexunta

arrexuntamos

arrexuntades

arrexuntan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntaba

arrexuntabas

arrexuntaba

arrexuntabamos

arrexuntabades

arrexuntaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntei

arrexuntaches

arrexuntou

arrexuntamos

arrexuntastes

arrexuntaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntara

arrexuntaras

arrexuntara

arrexuntaramos

arrexuntarades

arrexuntaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntarei

arrexuntarás

arrexuntará

arrexuntaremos

arrexuntaredes

arrexuntarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntaría

arrexuntarías

arrexuntaría

arrexuntariamos

arrexuntariades

arrexuntarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexunte

arrexuntes

arrexunte

arrexuntemos

arrexuntedes

arrexunten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntase

arrexuntases

arrexuntase

arrexuntasemos

arrexuntasedes

arrexuntasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntar

arrexuntares

arrexuntar

arrexuntarmos

arrexuntardes

arrexuntaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arrexunta

-

-

arrexuntade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrexuntar

arrexuntares

arrexuntar

arrexuntarmos

arrexuntardes

arrexuntaren

Xerundio

arrexuntando

Participio

arrexuntado

arrexuntada

arrexuntados

arrexuntadas