trinchar

< fr antigo trenchier
  1. v t Partir a carne en anacos para servila.

Palabras veciñas

Verbo: trinchar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trincho

trinchas

trincha

trinchamos

trinchades

trinchan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchaba

trinchabas

trinchaba

trinchabamos

trinchabades

trinchaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchei

trinchaches

trinchou

trinchamos

trinchastes

trincharon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchara

trincharas

trinchara

trincharamos

trincharades

trincharan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trincharei

trincharás

trinchará

trincharemos

trincharedes

trincharán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trincharía

trincharías

trincharía

trinchariamos

trinchariades

trincharían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinche

trinches

trinche

trinchemos

trinchedes

trinchen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchase

trinchases

trinchase

trinchasemos

trinchasedes

trinchasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchar

trinchares

trinchar

trincharmos

trinchardes

trincharen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trincha

-

-

trinchade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trinchar

trinchares

trinchar

trincharmos

trinchardes

trincharen

Xerundio

trinchando

Participio

trinchado

trinchada

trinchados

trinchadas