trasler

< tras- + ler
  1. v i Falar sen sentido.
Verbo: trasler
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trasleo

traslés

traslé

traslemos

trasledes

traslén

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslía

traslías

traslía

trasliamos

trasliades

traslían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslín

trasliches

trasleu

traslemos

traslestes

trasleron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslera

trasleras

traslera

trasleramos

traslerades

trasleran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslerei

traslerás

traslerá

trasleremos

trasleredes

traslerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslería

traslerías

traslería

trasleriamos

trasleriades

traslerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslea

trasleas

traslea

trasleamos

trasleades

traslean

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

traslese

trasleses

traslese

traslesemos

traslesedes

traslesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trasler

trasleres

trasler

traslermos

traslerdes

trasleren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

traslé

-

-

traslede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trasler

trasleres

trasler

traslermos

traslerdes

trasleren

Xerundio

traslendo

Participio

traslido

traslida

traslidos

traslidas