trascadear

< trascadea
  1. v t Enlear algunha cousa. Tm v pron. Ex: Trascadeou a corda Ex: Trascadeou o reloxo da nai Ex: Trascadeáronse os cables e tivemos que desconectar todo Ex: Trascadeouse entre a xente e non o vimos

Citas

  • Trascadeáronse os cables e tivemos que desconectar todo
  • Trascadeou a corda
  • Trascadeou o reloxo da nai
  • Trascadeouse entre a xente e non o vimos

Palabras veciñas

Verbo: trascadear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadeo

trascadeas

trascadea

trascadeamos

trascadeades

trascadean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadeaba

trascadeabas

trascadeaba

trascadeabamos

trascadeabades

trascadeaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadeei

trascadeaches

trascadeou

trascadeamos

trascadeastes

trascadearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadeara

trascadearas

trascadeara

trascadearamos

trascadearades

trascadearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadearei

trascadearás

trascadeará

trascadearemos

trascadearedes

trascadearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadearía

trascadearías

trascadearía

trascadeariamos

trascadeariades

trascadearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadee

trascadees

trascadee

trascadeemos

trascadeedes

trascadeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadease

trascadeases

trascadease

trascadeasemos

trascadeasedes

trascadeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadear

trascadeares

trascadear

trascadearmos

trascadeardes

trascadearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trascadea

-

-

trascadeade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trascadear

trascadeares

trascadear

trascadearmos

trascadeardes

trascadearen

Xerundio

trascadeando

Participio

trascadeado

trascadeada

trascadeados

trascadeadas