transcorrer

< lat transcurrĕre
  1. v i Ir desenvolvendo algo no tempo.
  2. v i Avanzar un elemento que se move.

Citas

  • A súa vida transcorría entre as dúas cidades
  • Transcorreron dez anos desde a súa morte
Verbo: transcorrer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorro

transcorres

transcorre

transcorremos

transcorredes

transcorren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorría

transcorrías

transcorría

transcorriamos

transcorriades

transcorrían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrín

transcorriches

transcorreu

transcorremos

transcorrestes

transcorreron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrera

transcorreras

transcorrera

transcorreramos

transcorrerades

transcorreran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrerei

transcorrerás

transcorrerá

transcorreremos

transcorreredes

transcorrerán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrería

transcorrerías

transcorrería

transcorreriamos

transcorreriades

transcorrerían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorra

transcorras

transcorra

transcorramos

transcorrades

transcorran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrese

transcorreses

transcorrese

transcorresemos

transcorresedes

transcorresen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrer

transcorreres

transcorrer

transcorrermos

transcorrerdes

transcorreren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

transcorre

-

-

transcorrede

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transcorrer

transcorreres

transcorrer

transcorrermos

transcorrerdes

transcorreren

Xerundio

transcorrendo

Participio

transcorrido

transcorrida

transcorridos

transcorridas