tramar

  1. v pron Botarse algo a perder.
Verbo: tramar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramo

tramas

trama

tramamos

tramades

traman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramaba

tramabas

tramaba

tramabamos

tramabades

tramaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramei

tramaches

tramou

tramamos

tramastes

tramaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramara

tramaras

tramara

tramaramos

tramarades

tramaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramarei

tramarás

tramará

tramaremos

tramaredes

tramarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramaría

tramarías

tramaría

tramariamos

tramariades

tramarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trame

trames

trame

tramemos

tramedes

tramen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramase

tramases

tramase

tramasemos

tramasedes

tramasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramar

tramares

tramar

tramarmos

tramardes

tramaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trama

-

-

tramade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tramar

tramares

tramar

tramarmos

tramardes

tramaren

Xerundio

tramando

Participio

tramado

tramada

tramados

tramadas