arrecantar

< a + recanto
  1. v t Colocar algo ou alguén nun recanto ou nun lugar afastado.
  2. v t Deter o paso dunha persoa ou animal impedindo a súa fuxida.

Citas

  • Arrecantárona polas súas ideas políticas e non a saudaron nunca máis
  • O dono do bar arrecantou o asaltador contra as mesas
  • Xiana arrecantou a mesa porque non a deixaba traballar folgada na cociña
Verbo: arrecantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecanto

arrecantas

arrecanta

arrecantamos

arrecantades

arrecantan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantaba

arrecantabas

arrecantaba

arrecantabamos

arrecantabades

arrecantaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantei

arrecantaches

arrecantou

arrecantamos

arrecantastes

arrecantaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantara

arrecantaras

arrecantara

arrecantaramos

arrecantarades

arrecantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantarei

arrecantarás

arrecantará

arrecantaremos

arrecantaredes

arrecantarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantaría

arrecantarías

arrecantaría

arrecantariamos

arrecantariades

arrecantarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecante

arrecantes

arrecante

arrecantemos

arrecantedes

arrecanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantase

arrecantases

arrecantase

arrecantasemos

arrecantasedes

arrecantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantar

arrecantares

arrecantar

arrecantarmos

arrecantardes

arrecantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arrecanta

-

-

arrecantade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrecantar

arrecantares

arrecantar

arrecantarmos

arrecantardes

arrecantaren

Xerundio

arrecantando

Participio

arrecantado

arrecantada

arrecantados

arrecantadas