tornar

< lat tornāre
  1. v t
    1. Facer que unha persoa ou animal marche de onde está ou cambie de dirección.
    2. Desviar a auga para a rega.
  2. v t Transformar unha cousa noutra.
  3. v t Cambiar o estado ou a natureza de algo ou alguén.
  4. v i olver ao lugar do que se partiu.
  5. v i Sufrir unha alteración ou transformación. Tm v pron.

Citas

  • A amizade tornouse odio
  • A música tornou o seu ánimo
  • Cando o viu tornou serio, Os seus ollos tornáronse fríos
  • O avó ía tornar as vacas do prado
  • Tornou á súa vila despois de seis anos fóra
  • Xesús tornou a auga en viño
Verbo: tornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

torno

tornas

torna

tornamos

tornades

tornan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornaba

tornabas

tornaba

tornabamos

tornabades

tornaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornei

tornaches

tornou

tornamos

tornastes

tornaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornara

tornaras

tornara

tornaramos

tornarades

tornaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornarei

tornarás

tornará

tornaremos

tornaredes

tornarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornaría

tornarías

tornaría

tornariamos

tornariades

tornarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

torne

tornes

torne

tornemos

tornedes

tornen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornase

tornases

tornase

tornasemos

tornasedes

tornasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornar

tornares

tornar

tornarmos

tornardes

tornaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

torna

-

-

tornade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tornar

tornares

tornar

tornarmos

tornardes

tornaren

Xerundio

tornando

Participio

tornado

tornada

tornados

tornadas