titular

< lat titulāre
  1. v t Dar título a algo.
  2. v pron Levar por título.
  3. v pron Obter alguén un título académico.

Citas

  • Ese libro titúlase
  • Os nenos titularon o conto cun neoloxismo
  • Sempre en Galiza
  • Titulouse o día do seu aniversario
Verbo: titular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titulo

titulas

titula

titulamos

titulades

titulan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titulaba

titulabas

titulaba

titulabamos

titulabades

titulaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titulei

titulaches

titulou

titulamos

titulastes

titularon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titulara

titularas

titulara

titularamos

titularades

titularan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titularei

titularás

titulará

titularemos

titularedes

titularán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titularía

titularías

titularía

titulariamos

titulariades

titularían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titule

titules

titule

titulemos

tituledes

titulen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titulase

titulases

titulase

titulasemos

titulasedes

titulasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titular

titulares

titular

titularmos

titulardes

titularen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

titula

-

-

titulade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

titular

titulares

titular

titularmos

titulardes

titularen

Xerundio

titulando

Participio

titulado

titulada

titulados

tituladas