tinguilear

< orixe onomatopeica
  1. v i Facer un ruído agudo unha campá pequena ou un obxecto semellante. Ex: As copas tinguilearon ao poñelas na mesa.

Sinónimos

Citas

  • As copas tinguilearon ao poñelas na mesa.
Verbo: tinguilear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguileo

tinguileas

tinguilea

tinguileamos

tinguileades

tinguilean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguileaba

tinguileabas

tinguileaba

tinguileabamos

tinguileabades

tinguileaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguileei

tinguileaches

tinguileou

tinguileamos

tinguileastes

tinguilearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguileara

tinguilearas

tinguileara

tinguilearamos

tinguilearades

tinguilearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilearei

tinguilearás

tinguileará

tinguilearemos

tinguilearedes

tinguilearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilearía

tinguilearías

tinguilearía

tinguileariamos

tinguileariades

tinguilearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilee

tinguilees

tinguilee

tinguileemos

tinguileedes

tinguileen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilease

tinguileases

tinguilease

tinguileasemos

tinguileasedes

tinguileasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilear

tinguileares

tinguilear

tinguilearmos

tinguileardes

tinguilearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tinguilea

-

-

tinguileade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguilear

tinguileares

tinguilear

tinguilearmos

tinguileardes

tinguilearen

Xerundio

tinguileando

Participio

tinguileado

tinguileada

tinguileados

tinguileadas