temporizar

< lat tempōre ‘tempo’
  1. v t Atrasar o inicio ou a fin dunha acción.
  2. v t Regular e controlar os momentos de inicio ou de remate dunha acción, dunha operación ou dun mecanismo e a súa duración mediante temporizadores.

Confrontacións

Citas

  • Temporizaron o casamento por causa do accidente
Verbo: temporizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizo

temporizas

temporiza

temporizamos

temporizades

temporizan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizaba

temporizabas

temporizaba

temporizabamos

temporizabades

temporizaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporicei

temporizaches

temporizou

temporizamos

temporizastes

temporizaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizara

temporizaras

temporizara

temporizaramos

temporizarades

temporizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizarei

temporizarás

temporizará

temporizaremos

temporizaredes

temporizarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizaría

temporizarías

temporizaría

temporizariamos

temporizariades

temporizarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporice

temporices

temporice

temporicemos

temporicedes

temporicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizase

temporizases

temporizase

temporizasemos

temporizasedes

temporizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizar

temporizares

temporizar

temporizarmos

temporizardes

temporizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

temporiza

-

-

temporizade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temporizar

temporizares

temporizar

temporizarmos

temporizardes

temporizaren

Xerundio

temporizando

Participio

temporizado

temporizada

temporizados

temporizadas