temperar

< lat temperāre
  1. v t Manter ou deixar algo entre quente e frío.
  2. v t Moderar a dureza de algo.
  3. v t Afinar segundo un temperamento determinado un instrumento musical.
  4. v t Proporcionar o punto axeitado de dureza ou de elasticidade a algún material.
  5. v i Poñerse algunha cousa morna.
  6. v pron olverse algo máis suave ou moderado.

Citas

  • Fun temperar o ferro á ferraría
  • O seu carácter temperouse co tempo
  • Tempera o tambor que imos comezar a actuación
  • Temperei o castigo contándolle a verdade

Formas incorrectas

atemperar
Verbo: temperar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tempero

temperas

tempera

temperamos

temperades

temperan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperaba

temperabas

temperaba

temperabamos

temperabades

temperaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperei

temperaches

temperou

temperamos

temperastes

temperaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperara

temperaras

temperara

temperaramos

temperarades

temperaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperarei

temperarás

temperará

temperaremos

temperaredes

temperarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperaría

temperarías

temperaría

temperariamos

temperariades

temperarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tempere

temperes

tempere

temperemos

temperedes

temperen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperase

temperases

temperase

temperasemos

temperasedes

temperasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperar

temperares

temperar

temperarmos

temperardes

temperaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tempera

-

-

temperade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

temperar

temperares

temperar

temperarmos

temperardes

temperaren

Xerundio

temperando

Participio

temperado

temperada

temperados

temperadas