tarabelear

< ( 1 tarabelo)
  1. v i Falar moito e sen xeito ou realizar accións sen sentido.

Palabras veciñas

Verbo: tarabelear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabeleo

tarabeleas

tarabelea

tarabeleamos

tarabeleades

tarabelean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabeleaba

tarabeleabas

tarabeleaba

tarabeleabamos

tarabeleabades

tarabeleaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabeleei

tarabeleaches

tarabeleou

tarabeleamos

tarabeleastes

tarabelearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabeleara

tarabelearas

tarabeleara

tarabelearamos

tarabelearades

tarabelearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelearei

tarabelearás

tarabeleará

tarabelearemos

tarabelearedes

tarabelearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelearía

tarabelearías

tarabelearía

tarabeleariamos

tarabeleariades

tarabelearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelee

tarabelees

tarabelee

tarabeleemos

tarabeleedes

tarabeleen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelease

tarabeleases

tarabelease

tarabeleasemos

tarabeleasedes

tarabeleasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelear

tarabeleares

tarabelear

tarabelearmos

tarabeleardes

tarabelearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tarabelea

-

-

tarabeleade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tarabelear

tarabeleares

tarabelear

tarabelearmos

tarabeleardes

tarabelearen

Xerundio

tarabeleando

Participio

tarabeleado

tarabeleada

tarabeleados

tarabeleadas