sur

< fr sud, do ingl antigo sūth
Plural: sures
  1. s m XEOG Punto cardinal do horizonte que se atopa diante do observador cando ten á dereita o occidente.
  2. s m Parte dun territorio que está situado cara ao sur.
  3. s m ento que sopra desde esa dirección.

Palabras veciñas