suplantar

< lat supplantāre
  1. v t Coller o lugar de alguén servíndose de medios fraudulentos.
  2. v t DER Cambiar o contido dun texto para obter un beneficio de xeito ilegal.

Citas

  • Suplantou ao freire e marchou cos cartos da colecta
Verbo: suplantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplanto

suplantas

suplanta

suplantamos

suplantades

suplantan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantaba

suplantabas

suplantaba

suplantabamos

suplantabades

suplantaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantei

suplantaches

suplantou

suplantamos

suplantastes

suplantaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantara

suplantaras

suplantara

suplantaramos

suplantarades

suplantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantarei

suplantarás

suplantará

suplantaremos

suplantaredes

suplantarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantaría

suplantarías

suplantaría

suplantariamos

suplantariades

suplantarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplante

suplantes

suplante

suplantemos

suplantedes

suplanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantase

suplantases

suplantase

suplantasemos

suplantasedes

suplantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantar

suplantares

suplantar

suplantarmos

suplantardes

suplantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

suplanta

-

-

suplantade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

suplantar

suplantares

suplantar

suplantarmos

suplantardes

suplantaren

Xerundio

suplantando

Participio

suplantado

suplantada

suplantados

suplantadas