supeditar

< lat suppeditāre
  1. v t Facer depender unha cousa doutra.
  2. v pron Actuar someténdos aos actos ou pensamentos doutra persoa.

Citas

  • A decisión do concello supeditouse á resposta da deputación
  • Supedita os estudos á diversión
  • Supeditou a decisión de dimitir á actitude da oposición
Verbo: supeditar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supedito

supeditas

supedita

supeditamos

supeditades

supeditan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditaba

supeditabas

supeditaba

supeditabamos

supeditabades

supeditaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditei

supeditaches

supeditou

supeditamos

supeditastes

supeditaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditara

supeditaras

supeditara

supeditaramos

supeditarades

supeditaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditarei

supeditarás

supeditará

supeditaremos

supeditaredes

supeditarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditaría

supeditarías

supeditaría

supeditariamos

supeditariades

supeditarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supedite

supedites

supedite

supeditemos

supeditedes

supediten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditase

supeditases

supeditase

supeditasemos

supeditasedes

supeditasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditar

supeditares

supeditar

supeditarmos

supeditardes

supeditaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

supedita

-

-

supeditade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

supeditar

supeditares

supeditar

supeditarmos

supeditardes

supeditaren

Xerundio

supeditando

Participio

supeditado

supeditada

supeditados

supeditadas