sulfitar

< sulfito
  1. v t QUÍM/ALIM Tratar o mosto con dióxido de xofre coa finalidade de destruír determinados fermentos en beneficio doutros, interromper a fermentación ou previr a oxidación do viño.
Verbo: sulfitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfito

sulfitas

sulfita

sulfitamos

sulfitades

sulfitan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitaba

sulfitabas

sulfitaba

sulfitabamos

sulfitabades

sulfitaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitei

sulfitaches

sulfitou

sulfitamos

sulfitastes

sulfitaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitara

sulfitaras

sulfitara

sulfitaramos

sulfitarades

sulfitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitarei

sulfitarás

sulfitará

sulfitaremos

sulfitaredes

sulfitarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitaría

sulfitarías

sulfitaría

sulfitariamos

sulfitariades

sulfitarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfite

sulfites

sulfite

sulfitemos

sulfitedes

sulfiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitase

sulfitases

sulfitase

sulfitasemos

sulfitasedes

sulfitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitar

sulfitares

sulfitar

sulfitarmos

sulfitardes

sulfitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sulfita

-

-

sulfitade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sulfitar

sulfitares

sulfitar

sulfitarmos

sulfitardes

sulfitaren

Xerundio

sulfitando

Participio

sulfitado

sulfitada

sulfitados

sulfitadas