subsumir

< sub- + lat sumĕre ‘tomar’
  1. v t Considerar un individuo comprendido nunha especie ou unha especie comprendida nun xénero.
Verbo: subsumir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumo

subsumes

subsume

subsumimos

subsumides

subsumen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumía

subsumías

subsumía

subsumiamos

subsumiades

subsumían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumín

subsumiches

subsumiu

subsumimos

subsumistes

subsumiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumira

subsumiras

subsumira

subsumiramos

subsumirades

subsumiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumirei

subsumirás

subsumirá

subsumiremos

subsumiredes

subsumirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumiría

subsumirías

subsumiría

subsumiriamos

subsumiriades

subsumirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsuma

subsumas

subsuma

subsumamos

subsumades

subsuman

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumise

subsumises

subsumise

subsumisemos

subsumisedes

subsumisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumir

subsumires

subsumir

subsumirmos

subsumirdes

subsumiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

subsume

-

-

subsumide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subsumir

subsumires

subsumir

subsumirmos

subsumirdes

subsumiren

Xerundio

subsumindo

Participio

subsumido

subsumida

subsumidos

subsumidas