subrogar

< lat subrogāre
  1. v t Pór unha persoa ou unha cousa no lugar que ocupaba outra. OBS: A súa pronuncia é sub-rogar.
Verbo: subrogar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogo

subrogas

subroga

subrogamos

subrogades

subrogan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogaba

subrogabas

subrogaba

subrogabamos

subrogabades

subrogaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subroguei

subrogaches

subrogou

subrogamos

subrogastes

subrogaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogara

subrogaras

subrogara

subrogaramos

subrogarades

subrogaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogarei

subrogarás

subrogará

subrogaremos

subrogaredes

subrogarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogaría

subrogarías

subrogaría

subrogariamos

subrogariades

subrogarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogue

subrogues

subrogue

subroguemos

subroguedes

subroguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogase

subrogases

subrogase

subrogasemos

subrogasedes

subrogasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogar

subrogares

subrogar

subrogarmos

subrogardes

subrogaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

subroga

-

-

subrogade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subrogar

subrogares

subrogar

subrogarmos

subrogardes

subrogaren

Xerundio

subrogando

Participio

subrogado

subrogada

subrogados

subrogadas