subarrendar

< sub- + arrendar
  1. v t Dar ou coller en arrendamento aquilo do que un é arrendatario.

Sinónimos

Verbo: subarrendar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendo

subarrendas

subarrenda

subarrendamos

subarrendades

subarrendan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendaba

subarrendabas

subarrendaba

subarrendabamos

subarrendabades

subarrendaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendei

subarrendaches

subarrendou

subarrendamos

subarrendastes

subarrendaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendara

subarrendaras

subarrendara

subarrendaramos

subarrendarades

subarrendaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendarei

subarrendarás

subarrendará

subarrendaremos

subarrendaredes

subarrendarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendaría

subarrendarías

subarrendaría

subarrendariamos

subarrendariades

subarrendarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrende

subarrendes

subarrende

subarrendemos

subarrendedes

subarrenden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendase

subarrendases

subarrendase

subarrendasemos

subarrendasedes

subarrendasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendar

subarrendares

subarrendar

subarrendarmos

subarrendardes

subarrendaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

subarrenda

-

-

subarrendade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

subarrendar

subarrendares

subarrendar

subarrendarmos

subarrendardes

subarrendaren

Xerundio

subarrendando

Participio

subarrendado

subarrendada

subarrendados

subarrendadas