sobresaír

< sobre- + saír
  1. v i Ser máis alta unha persoa ou cousa ca as que ten ao lado.
  2. v i Resaltar unha cousa ou parte dela ao estar nunha posición máis avultada ca o resto.
  3. v i Superar alguén aos demais nunha calidade ou nun don.

Citas

  • As súas orellas sobresaían entre o seu pelo
  • Os xogadores de baloncesto sobresaían entre os outros deportistas premiados
  • Sobresae polas súas aptitudes musicais
Verbo: sobresaír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaio

sobresaes

sobresae

sobresaímos

sobresaídes

sobresaen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaía

sobresaías

sobresaía

sobresaïamos

sobresaïades

sobresaían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaín

sobresaíches

sobresaíu

sobresaímos

sobresaístes

sobresaíron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaíra

sobresaíras

sobresaíra

sobresairamos

sobresairades

sobresaíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresairei

sobresairás

sobresairá

sobresairemos

sobresairedes

sobresairán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresairía

sobresairías

sobresairía

sobresairiamos

sobresairiades

sobresairían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaia

sobresaias

sobresaia

sobresaiamos

sobresaiades

sobresaian

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaíse

sobresaíses

sobresaíse

sobresaisemos

sobresaisedes

sobresaísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaír

sobresaíres

sobresaír

sobresaírmos

sobresaírdes

sobresaíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sobresae

-

-

sobresaíde

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobresaír

sobresaíres

sobresaír

sobresaírmos

sobresaírdes

sobresaíren

Xerundio

sobresaíndo

Participio

sobresaído

sobresaída

sobresaídos

sobresaídas