sobrar

< lat superāre
  1. v i Quedar algo despois de gastar ou consumir o que cumpría.
  2. v i Ter ou haber máis cantidade daquilo que se necesita.
  3. v i Estar de máis algo ou alguén.

Citas

  • Nesta mesa sobran pratos
  • Sobrou moita comida
  • Ti sobras nesta reunión

Refráns

  • A todo o que come pan, migallas lle caerán.
  • Madeira de serra e pan de cazola nunca sobra.
  • O que che sobra méteo en obra.
  • O que sobra, estorba.
  • O que sobra, farta.
  • O que sobra, honra.
  • O que ten can é que lle sobra pan.
  • Onde hai obras hai sobras.

Palabras veciñas

Verbo: sobrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobro

sobras

sobra

sobramos

sobrades

sobran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobraba

sobrabas

sobraba

sobrabamos

sobrabades

sobraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrei

sobraches

sobrou

sobramos

sobrastes

sobraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrara

sobraras

sobrara

sobraramos

sobrarades

sobraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrarei

sobrarás

sobrará

sobraremos

sobraredes

sobrarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobraría

sobrarías

sobraría

sobrariamos

sobrariades

sobrarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobre

sobres

sobre

sobremos

sobredes

sobren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrase

sobrases

sobrase

sobrasemos

sobrasedes

sobrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrar

sobrares

sobrar

sobrarmos

sobrardes

sobraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sobra

-

-

sobrade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sobrar

sobrares

sobrar

sobrarmos

sobrardes

sobraren

Xerundio

sobrando

Participio

sobrado

sobrada

sobrados

sobradas