soante

< lat sonante ‘que soa’ p pres de sonāre
Plural: soantes
  1. adx Que soa.
  2. adx LING Aplícase ao fonema sonoro, capaz de ser núcleo e marxe en distintas estruturas silábicas e que actúa, polo tanto, como elemento vocálico e consonántico. Tm s f.

Palabras veciñas