arengar

< arenga
  1. v t Dirixir unha arenga a alguén.

Confrontacións

Verbo: arengar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengo

arengas

arenga

arengamos

arengades

arengan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengaba

arengabas

arengaba

arengabamos

arengabades

arengaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arenguei

arengaches

arengou

arengamos

arengastes

arengaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengara

arengaras

arengara

arengaramos

arengarades

arengaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengarei

arengarás

arengará

arengaremos

arengaredes

arengarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengaría

arengarías

arengaría

arengariamos

arengariades

arengarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengue

arengues

arengue

arenguemos

arenguedes

arenguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengase

arengases

arengase

arengasemos

arengasedes

arengasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengar

arengares

arengar

arengarmos

arengardes

arengaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arenga

-

-

arengade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arengar

arengares

arengar

arengarmos

arengardes

arengaren

Xerundio

arengando

Participio

arengado

arengada

arengados

arengadas