senescal

< xermánico antigo siniskalk ‘criado antigo’
Plural: senescais
  1. s m Grande oficial do palacio dun soberano.
  2. s m Cargo creado en Occitania por Simón de Montfort, en nome do rei de Francia, con atribucións para administrar xustiza, presidir os tribunais de senescalía e mandar os nobres en caso de guerra.

Palabras veciñas