satinar

< fr satiner
  1. v t Dar a algo o brillo do satén. Tm abs.
Verbo: satinar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satino

satinas

satina

satinamos

satinades

satinan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinaba

satinabas

satinaba

satinabamos

satinabades

satinaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinei

satinaches

satinou

satinamos

satinastes

satinaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinara

satinaras

satinara

satinaramos

satinarades

satinaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinarei

satinarás

satinará

satinaremos

satinaredes

satinarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinaría

satinarías

satinaría

satinariamos

satinariades

satinarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satine

satines

satine

satinemos

satinedes

satinen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinase

satinases

satinase

satinasemos

satinasedes

satinasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinar

satinares

satinar

satinarmos

satinardes

satinaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

satina

-

-

satinade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

satinar

satinares

satinar

satinarmos

satinardes

satinaren

Xerundio

satinando

Participio

satinado

satinada

satinados

satinadas