sandar

< lat sanāre
  1. v t Facer recobrar a saúde a alguén ou curar unha doenza ou unha ferida.
  2. v i Recuperar a saúde ou curar dunha lesión.

Antónimos

Citas

  • Aquel remedio foi o que o sandou
  • Reincorporouse ao traballo cando sandou
Verbo: sandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sando

sandas

sanda

sandamos

sandades

sandan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandaba

sandabas

sandaba

sandabamos

sandabades

sandaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandei

sandaches

sandou

sandamos

sandastes

sandaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandara

sandaras

sandara

sandaramos

sandarades

sandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandarei

sandarás

sandará

sandaremos

sandaredes

sandarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandaría

sandarías

sandaría

sandariamos

sandariades

sandarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sande

sandes

sande

sandemos

sandedes

sanden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandase

sandases

sandase

sandasemos

sandasedes

sandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandar

sandares

sandar

sandarmos

sandardes

sandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

sanda

-

-

sandade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

sandar

sandares

sandar

sandarmos

sandardes

sandaren

Xerundio

sandando

Participio

sandado

sandada

sandados

sandadas