saltaricar

< saltar
  1. v i Dar saltos pequenos. Ex: O neno saltaricaba ao oír a música.

Citas

  • O neno saltaricaba ao oír a música.
Verbo: saltaricar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltarico

saltaricas

saltarica

saltaricamos

saltaricades

saltarican

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricaba

saltaricabas

saltaricaba

saltaricabamos

saltaricabades

saltaricaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltariquei

saltaricaches

saltaricou

saltaricamos

saltaricastes

saltaricaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricara

saltaricaras

saltaricara

saltaricaramos

saltaricarades

saltaricaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricarei

saltaricarás

saltaricará

saltaricaremos

saltaricaredes

saltaricarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricaría

saltaricarías

saltaricaría

saltaricariamos

saltaricariades

saltaricarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltarique

saltariques

saltarique

saltariquemos

saltariquedes

saltariquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricase

saltaricases

saltaricase

saltaricasemos

saltaricasedes

saltaricasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricar

saltaricares

saltaricar

saltaricarmos

saltaricardes

saltaricaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

saltarica

-

-

saltaricade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saltaricar

saltaricares

saltaricar

saltaricarmos

saltaricardes

saltaricaren

Xerundio

saltaricando

Participio

saltaricado

saltaricada

saltaricados

saltaricadas