saldar

< ital saldare
  1. v t Liquidar ou satisfacer unha conta. Tm fig.
  2. v t ender con rebaixa unha mercadoría para esgotala.

Sinónimos

Citas

  • Saldaron todos os produtos da tenda
  • Saldou todas as débedas que tiña
  • Xa saldou as contas que tiña pendentes coa xustiza
Verbo: saldar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldo

saldas

salda

saldamos

saldades

saldan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldaba

saldabas

saldaba

saldabamos

saldabades

saldaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldei

saldaches

saldou

saldamos

saldastes

saldaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldara

saldaras

saldara

saldaramos

saldarades

saldaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldarei

saldarás

saldará

saldaremos

saldaredes

saldarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldaría

saldarías

saldaría

saldariamos

saldariades

saldarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

salde

saldes

salde

saldemos

saldedes

salden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldase

saldases

saldase

saldasemos

saldasedes

saldasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldar

saldares

saldar

saldarmos

saldardes

saldaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

salda

-

-

saldade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

saldar

saldares

saldar

saldarmos

saldardes

saldaren

Xerundio

saldando

Participio

saldado

saldada

saldados

saldadas