rutilar

< lat rutilāre
  1. v i Brillar intensamente.Tm fig.
Verbo: rutilar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutila

-

-

rutilan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilaba

-

-

rutilaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilou

-

-

rutilaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilara

-

-

rutilaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilará

-

-

rutilarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilaría

-

-

rutilarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutile

-

-

rutilen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilase

-

-

rutilasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilar

-

-

rutilaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

%

-

-

%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

rutilar

-

-

rutilaren

Xerundio

rutilando

Participio

rutilado

rutilada

rutilados

rutiladas