rustrir

< fráncico *hraustjan
  1. v t Fritir os ingredientes para facer o rustrido.
  2. v t Botar o rustrido a unha comida.
  3. v t Fritir en exceso.

Citas

  • Non estivo atento e rustriu as patacas
  • Rustriu o allo e o pemento con pouco aceite
  • Se rustres o peixe estará máis saboroso
Verbo: rustrir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustro

rustres

rustre

rustrimos

rustrides

rustren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustría

rustrías

rustría

rustriamos

rustriades

rustrían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrín

rustriches

rustriu

rustrimos

rustristes

rustriron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrira

rustriras

rustrira

rustriramos

rustrirades

rustriran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrirei

rustrirás

rustrirá

rustriremos

rustriredes

rustrirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustriría

rustrirías

rustriría

rustririamos

rustririades

rustrirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustra

rustras

rustra

rustramos

rustrades

rustran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrise

rustrises

rustrise

rustrisemos

rustrisedes

rustrisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrir

rustrires

rustrir

rustrirmos

rustrirdes

rustriren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rustre

-

-

rustride

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rustrir

rustrires

rustrir

rustrirmos

rustrirdes

rustriren

Xerundio

rustrindo

Participio

rustrido

rustrida

rustridos

rustridas