acarreirar

< carreiro
  1. v t Conducir a través dun carreiro ou camiño.
  2. v t Encamiñar cara a algún lugar.
  3. v t Montar as trabes do tellado

Citas

  • Acarreiraron as vacas cara á corte ao anoitecer
  • Acarreiraron os turistas polos montes da Peneda
Verbo: acarreirar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreiro

acarreiras

acarreira

acarreiramos

acarreirades

acarreiran

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreiraba

acarreirabas

acarreiraba

acarreirabamos

acarreirabades

acarreiraban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirei

acarreiraches

acarreirou

acarreiramos

acarreirastes

acarreiraron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirara

acarreiraras

acarreirara

acarreiraramos

acarreirarades

acarreiraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirarei

acarreirarás

acarreirará

acarreiraremos

acarreiraredes

acarreirarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreiraría

acarreirarías

acarreiraría

acarreirariamos

acarreirariades

acarreirarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreire

acarreires

acarreire

acarreiremos

acarreiredes

acarreiren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirase

acarreirases

acarreirase

acarreirasemos

acarreirasedes

acarreirasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirar

acarreirares

acarreirar

acarreirarmos

acarreirardes

acarreiraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acarreira

-

-

acarreirade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acarreirar

acarreirares

acarreirar

acarreirarmos

acarreirardes

acarreiraren

Xerundio

acarreirando

Participio

acarreirado

acarreirada

acarreirados

acarreiradas