rir

< lat ridēre
  1. v i Mover de xeito peculiar os músculos faciais para producir unha serie de sons que expresan alegría.
  2. v t Celebrar con risas aquilo que di ou fai alguén.
  3. v pron Mofarse de alguén ou algo.

Citas

  • Os seus ollor riron cando o volveu ver
  • Rimos as súas bromas todo o día
  • Rin ata que me doeu a barriga
  • Ríronse de min canto quixeron
Verbo: rir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

río

ris

ri

rimos

rides

rin

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ría

rías

ría

riamos

riades

rían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rin

riches

riu

rimos

ristes

riron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rira

riras

rira

riramos

rirades

riran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rirei

rirás

rirá

riremos

riredes

rirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

riría

rirías

riría

ririamos

ririades

rirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ría

rías

ría

riamos

riades

rían

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rise

rises

rise

risemos

risedes

risen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rir

rires

rir

rirmos

rirdes

riren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ri

-

-

ride

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rir

rires

rir

rirmos

rirdes

riren

Xerundio

rindo

Participio

rido

rida

ridos

ridas