rinco-

< gr ρ ὑ γχος ‘bico’
  1. pref Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘bico’. Ex: rincocéfalo, OBS: Tamén se emprega como sufixo, ornitorrinco.

Citas

  • rincocéfalo, OBS: Tamén se emprega como sufixo, ornitorrinco.

Palabras veciñas