rexentar

< rexente
  1. v t Dirixir un negocio ou unha empresa.
  2. v t Exercer un cargo durante un período de tempo.

Citas

  • Rexenta un quiosco no parque
  • Rexentou a Universidade de Alcalá

Palabras veciñas

Verbo: rexentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexento

rexentas

rexenta

rexentamos

rexentades

rexentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentaba

rexentabas

rexentaba

rexentabamos

rexentabades

rexentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentei

rexentaches

rexentou

rexentamos

rexentastes

rexentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentara

rexentaras

rexentara

rexentaramos

rexentarades

rexentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentarei

rexentarás

rexentará

rexentaremos

rexentaredes

rexentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentaría

rexentarías

rexentaría

rexentariamos

rexentariades

rexentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexente

rexentes

rexente

rexentemos

rexentedes

rexenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentase

rexentases

rexentase

rexentasemos

rexentasedes

rexentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentar

rexentares

rexentar

rexentarmos

rexentardes

rexentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rexenta

-

-

rexentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rexentar

rexentares

rexentar

rexentarmos

rexentardes

rexentaren

Xerundio

rexentando

Participio

rexentado

rexentada

rexentados

rexentadas