refulxir

< lat refulgēre ‘resplandecer’
  1. v i Desprender luz ou brillo con intensidade.
  2. v i Sobresaír algo ou alguén por unha condición admirable. Tm fig.
  3. v i Manifestar unha sensación ou unha calidade enerxicamente. Tm fig.

Sinónimos

Citas

  • Con aquel vestido refulxía entre todos os invitados
  • O seu pelo refulxía cos raios do sol
  • Os seus ollos refulxiron coa emoción
Verbo: refulxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxo

refulxes

refulxe

refulximos

refulxides

refulxen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxía

refulxías

refulxía

refulxiamos

refulxiades

refulxían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxín

refulxiches

refulxiu

refulximos

refulxistes

refulxiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxira

refulxiras

refulxira

refulxiramos

refulxirades

refulxiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxirei

refulxirás

refulxirá

refulxiremos

refulxiredes

refulxirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxiría

refulxirías

refulxiría

refulxiriamos

refulxiriades

refulxirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxa

refulxas

refulxa

refulxamos

refulxades

refulxan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxise

refulxises

refulxise

refulxisemos

refulxisedes

refulxisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxir

refulxires

refulxir

refulxirmos

refulxirdes

refulxiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

refulxe

-

-

refulxide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

refulxir

refulxires

refulxir

refulxirmos

refulxirdes

refulxiren

Xerundio

refulxindo

Participio

refulxido

refulxida

refulxidos

refulxidas