redundar

< lat redundāre
  1. v i Resultar unha cousa en beneficio ou prexuízo de algo ou de alguén. Ex: O caldo redundou da pota Ex: A decisión redundou nun aumento de salario

Sinónimos

Citas

  • A decisión redundou nun aumento de salario
  • O caldo redundou da pota
Verbo: redundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundo

redundas

redunda

redundamos

redundades

redundan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundaba

redundabas

redundaba

redundabamos

redundabades

redundaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundei

redundaches

redundou

redundamos

redundastes

redundaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundara

redundaras

redundara

redundaramos

redundarades

redundaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundarei

redundarás

redundará

redundaremos

redundaredes

redundarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundaría

redundarías

redundaría

redundariamos

redundariades

redundarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redunde

redundes

redunde

redundemos

redundedes

redunden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundase

redundases

redundase

redundasemos

redundasedes

redundasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundar

redundares

redundar

redundarmos

redundardes

redundaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

redunda

-

-

redundade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

redundar

redundares

redundar

redundarmos

redundardes

redundaren

Xerundio

redundando

Participio

redundado

redundada

redundados

redundadas