apradar

< a- + prado
  1. v t Converter un terreo en prado sementando herba nel. Ex: Apradaron aquel terreo porque necesitaban herba para o gando.

Citas

  • Apradaron aquel terreo porque necesitaban herba para o gando.
Verbo: apradar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprado

apradas

aprada

apradamos

apradades

apradan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradaba

apradabas

apradaba

apradabamos

apradabades

apradaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradei

apradaches

apradou

apradamos

apradastes

apradaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradara

apradaras

apradara

apradaramos

apradarades

apradaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradarei

apradarás

apradará

apradaremos

apradaredes

apradarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradaría

apradarías

apradaría

apradariamos

apradariades

apradarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aprade

aprades

aprade

aprademos

apradedes

apraden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradase

apradases

apradase

apradasemos

apradasedes

apradasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradar

apradares

apradar

apradarmos

apradardes

apradaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aprada

-

-

apradade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apradar

apradares

apradar

apradarmos

apradardes

apradaren

Xerundio

apradando

Participio

apradado

apradada

apradados

apradadas